Dustin Hoffman
Z Wikipedii
| Dustin Hoffman | |
![]() |
|
| Dustin Hoffman w 1989 | |
| Prawdziwe nazwisko | Dustin Lee Hoffman |
| Data i miejsce urodzenia | 8 sierpnia 1937 |
| Nagrody | |
| Oscar | |
| 1979 dla aktora pierwszoplanowego za Sprawę Kramerów, 1988 dla aktora pierwszoplanowego za Rain Man |
|
| Puchar Volpiego | |
| 1996 Złoty Lew za całokształt twórczości | |
| Nagroda na MFF w Berlinie | |
| 1989 Złoty Niedźwiedź za całokształt twórczości | |
| Ważne role | |
| Benjamin Bradock w Absolwent, Enrico Ratso Rizzo w Nocny kowboj, Jack Crabb w Mały Wielki Człowiek, Ted Kramer w Sprawa Kramerów, Michael Dorsey w Tootsie, Raymond Babbitt w Rain Man |
|
| Profil w bazie IMDb | |
Dustin Lee Hoffman (ur. 8 sierpnia 1937 roku w Los Angeles, w stanie Kalifornia) - amerykański aktor, reżyser i producent filmowy, dwukrotny laureat Oscara.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Pochodzi z rodziny polskich Żydów. Młodszy syn pianistki jazzowej Lillian (z domu Gold; zm. 1990 na atak serca) i scenografa Columbia Pictures/byłego sprzedawcy mebli rosyjskiego Żyda Harveya Hoffmana, swoje imię otrzymał od imienia hollywoodzkiego aktora Dustina Farnuma. Jego starszy brat Ronald został adwokatem i ekonomistą.
W 1955 roku ukończył szkołę średnią Los Angeles High School. W 1956 roku porzucił Santa Monica City College. Od początku myślał o aktorstwie i dlatego w 1958 roku wstąpił do Pasadena Playhouse w Pasadena, w stanie Kalifornia, gdzie zaprzyjaźnił się z studentem Gene'em Hackmanem. Debiutował w sztuce Tak jest dla bardzo młodego człowieka (Yes Is For a Very Young Man, 1960) na scenie Sarah Lawrence College, a rok później wystąpił na Broadwayu w spektaklu Kucharz dla pana generała (A Cook For Mr. General, 1961). Następnie studiował w słynnym nowojorskim Actors Studio, aby poznać tajniki metody wszczepiane całym pokoleniom amerykańskich aktorów przez Lee Strasberga. Swoją pracę na ekranie zapoczątkował gościnnym występem w dwóch odcinkach serialu ABC Nagie miasto (Naked City, 1961, 1963). Grał na scenie Theatre Company of Boston (1964), m.in. w takich przedstawieniach jak Końcówka (Endgame) Samuela Becketta, Towarzysz Quare (The Quare Fellow) i W dżungli miejskiej (In the Jungle of Cities) Bertolta Brechta, w nowojorskim American Place Theater (1965) w spektaklu Harry, południe i noc (Harry, Noon and Night). Był asystentem reżysera Ulu Grosbarda sztuki Arthura Millera Widok z mostu (A View From the Bridge, 1965), pracował jako menadżer sceniczny na Broadwayu przy realizacji przedstawienia Tematem były róże (The Subject Was Roses, 1965). W 1968 roku spróbował swoich sił jako reżyser broadwayowskiego spektaklu Jimmy Shine.
Jego kinowym debiutem był udział w komedii Arthura Hillera The Tiger Makes Out (1967) u boku Eli Wallacha. Pozycję gwiazdora zdobył przebojem, natychmiast, dzięki kreacji niedojrzałego, nadwrażliwego i niepozornego fizycznie Benjamina Braddocka, absolwenta wyższej uczelni, który wpada w sidła romansu w melodramacie Mike'a Nicholsa Absolwent (The Graduate, 1967), za którą otrzymał nagrodę Złotego Globu jako obiecujący aktor, Brytyjskiej Akademii Filmowej (BAFTA) i nominację do nagrody Oscara. Do tej roli byli brani pod uwagę także Warren Beatty i Robert Redford. Wyzwaniem była nominowana do Oscara rola kulawego złodziejaszka Ratso Rizzo, żałosnego, a zarazem tragicznego w swojej niemal zwierzęcej amoralności w dramacie Johna Schlesingera Nocny kowboj (Midnight Cowboy, 1969).
W zupełnie niezauważonym przez krytyków westernie Arthura Penna Mały Wielki Człowiek (Little Big Man, 1970) z Faye Dunaway przemienia się z młodzieniaszka Jacka Crabba w stuletniego starca. W okresie mody na kino przemocy i gwałtu zagrał mrukliwego astrofizyka w thrillerze Sama Peckinpaha Nędzne psy (Straw Dogs, 1971). Rola kontrowersyjnego prezentera kabaretowego Lenny'ego Bruce'a, który prowokował Amerykę bezkompromisową krytyką i wulgarnym językiem w dramacie biograficznym Boba Fosse Lenny (1974) z Valerie Perrine przyniosła mu kolejną nominację do Oscara. W dramacie historycznym Alana J. Pakuli Wszyscy ludzie prezydenta (All the President's Men, 1976) zagrał dziennikarza Carla Bernsteina odpowiedzialnego wraz z Bobem Woodwardem (Robert Redford) za ujawnienie afery. Za postać Teda Kramera, który porzuca żonę i poświęca się wychowaniu sześcioletniego Billy'ego w dramacie Sprawa Kramerów (Kramer vs. Kramer, 1979) został uhonorowany nagrodą Oscara i nagrodą Złotego Globu.
Rola zdeprymowanego bezrobotnego aktora, który podbija Amerykę kobiecą rolą w telewizyjnej operze mydlanej w komedii Sydneya Pollacka Tootsie (1982) przyniosła mu jeszcze jedną nagrodę Złotego Globu i Brytyjskiej Akademii Filmowej (BAFTA) oraz nominację do nagrody Oscara. Za postać objazdowego sprzedawcy, żyjącego iluzją, że jemu i jego rodzinie jest pisane odnieść sukces w telewizyjnej adaptacji sztuki Arthura Millera CBS Śmierć komiwojażera (Death of a Salesman, 1985) w reżyserii Volkera Schlöndorffa dostał nagrodę Emmy i Złotego Globu. Dzięki przejmującej kreacji cierpiącego na autyzm Raymonda Babbitta w dramacie Barry'ego Levinsona Rain Man (1988) sprawił, że problem chory znalazł się w centrum zainteresowania społecznego i odebrał nagrodę Oscara i Złotego Globu. Za postać producenta filmowego-dziwaka ze świata show biznesu w czarnej komedii Barry'ego Levinsona Fakty i akty (Wag the Dog, 1997) był po raz siódmy nominowany do nagrody Oscara.
Był żonaty z baletnicą Anne Byrne (od 4 maja 1969 do 6 października 1980), z którą ma córkę Karinę i pasierbicę fotograf Jennę Byrne (ur. 15 października 1970). W dniu 12 października 1980 roku ożenił się ponownie z prawniczką Lisą Gottsegen. Mają czwórkę dzieci; dwóch synów - Jacoba Jake'a Hoffman (ur. 20 marca 1981) i Maxwella (ur. 30 sierpnia 1984) oraz dwie córki - Rebeccę (ur. 17 marca 1983) i Alexandrę (ur. 1987).
[edytuj] Ciekawostki
- Ma 170 cm wzrostu.
- Jest liberałem i wspiera Partię Demokratyczną, jak również Ralpha Nadera.
- Jest wegetarianinem.
- Jego najbliższym przyjacielem jest Gene Hackman (od 1958).
[edytuj] Wybrana filmografia
- Gwiezdny powóz (The Star Wagon, 1967) jako Hanus Wicks
- The Tiger Makes Out (1967) jako Hap
- Absolwent (The Graduate, 1967) jako Benjamin Braddock
- El Millón de Madigan (1968) jako Jason Fister
- Premiere (1968) jako Arthur Greene (1968) (gościnnie)
- Sunday Father (1969) jako Niedzielny ojciec
- John i Mary (John and Mary, 1969) jako Johm
- Nocny kowboj (Midnight Cowboy, 1969) jako Enrico Ratso Rizzo
- Arthur Penn, 1922-: Themes and Variants (1970)
- Mały Wielki Człowiek (Little Big Man, 1970) jako Jack Crabb
- Nędzne psy (Straw Dogs, 1971) jako David Sumner
- Kim jest Harry Kellerman i dlaczego wygaduje o mnie te okropne rzeczy? (1971) jako Georgie Soloway
- The Point (1971) jako Narrator
- Alfredo, Alfredo (1972) jako Alfredo
- Motylek (Papillon, 1973) jako Louis Dega
- Lenny (1974) jako Lenny Bruce
- Maratończyk (Marathon Man, 1976) jako Thomas Levy
- Wszyscy ludzie prezydenta (All the President's Men, 1976) jako Carl Bernstein
- Zwolnienie warunkowe (Straight Time, 1978) jako Max Dembo
- Agata (Agatha, 1979) jako Wally Stanton
- Sprawa Kramerów (Kramer vs. Kramer, 1979) jako Ted Kramer
- Tootsie (1982) jako Michael Dorsey/Dorothy Michaels
- Śmierć komiwojażera (Death of a Salesman, 1985) jako Willy Loman
- Ishtar (1987) jako Chuck Clarke
- Rain Man (1988) jako Raymond Babbitt
- Simpsonowie (The Simpsons, 1989) jako Mr. Bergstrom (głos)
- Rodzinny interes (Family Business, 1989) jako Vito
- Dick Tracy (1990) jako Mumbles
- Hook (1991) jako Kaptan James Hook
- A Wish for Wings That Work (1991) jako Cross-Dressing Cockroach
- Billy Bathgate (1991) jako Dutch Schultz
- Przypadkowy bohater (Hero, 1992) jako Bernie Laplante
- Epidemia (Outbreak, 1995) jako Sam Daniels
- Uśpieni (Sleepers, 1996) jako Danny Snyder
- American Buffalo (1996) jako Teach
- Miejski obłęd (Mad City, 1997) jako Max Brackett
- Fakty i akty (Wag the Dog, 1997) jako Stanley Motss
- Kula (Sphere, 1998) jako Dr Norman Goodman
- Arytmetyka diabła (The Devil's arithmetic, 1999) jako Prezenter
- Joanna d'Arc (The Messenger: The Story of Joan of Arc, 1999) jako Wielki Inkwizytor
- Być jak John Malkovich (Being John Malkovich, 1999) jako on sam
- Mila księżycowego światła (Moonlight Mile, 2002) jako Ben Floss
- Ława przysięgłych (The Runaway Jury, 2003) jako Wendell Rohr
- Przekręt doskonały (Confidence, 2003) jako Winston King
- Lemony Snicket: Seria niefortunnych zdarzeń (2004) jako Krytyk
- Jak być sobą (I Heart Huckabees, 2004) jako Bernard Jaffe
- Marzyciel (Finding Neverland, 2004) jako Charles Frohman
- Poznaj moich rodziców (Meet the Fockers, 2004) jako Ojciec Grega
- Hawana - miasto utracone (The Lost City, 2005) jako Meyer Lansky
- Zebra z klasą (Racing Stripes, 2005) jako Tucker (głos)
- Car Wars (2006)
- Pachnidło (Perfume: The Story of a Murderer, 2006) jako Giuseppe Baldini
- Przypadek Harolda Cricka (Stranger Than Fiction, 2006) jako Profesor Jules Hilbert
- The Holiday (2006) jako on sam
- Pana Magorium cudowne emporium (Mr. Magorium's Wonder Emporium, 2007) jako Pan Edward Magorium
- Kung Fu Panda (2008) jako Shifu
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Dustin Hoffman w NNDB (en)
- Dustin Hoffman w bazie filmweb.pl
| Arystokrata broni góralki i... oscypków |
|
Angielski arystokrata Julian Rose przyjechał do Zakopanego, żeby pomóc góralce skazanej na więzienie za nielegalny handel oscypkami na Krupówkach.
|
| Żerował na rodzinach zmarłych |
|
Za wyłudzanie pieniędzy od rodzin zmarłych odpowie przed bielskim sądem Bogusław W., który prowadził prosektorium w szpitalu w Bystrej koło Bielska-Białej. Grozi mu osiem lat więzienia.
|
| Żerował na rodzinach zmarłych |
|
Za wyłudzanie pieniędzy od rodzin zmarłych odpowie przed bielskim sądem Bogusław W., który prowadził prosektorium w szpitalu w Bystrej koło Bielska-Białej. Grozi mu osiem lat więzienia.
|
| Kraków dba o chorych na serce |
|
Rynek Główny, dworce PKP i PKS, lotnisko w Balicach - to tylko niektóre z miejsc w Krakowie, gdzie w ciągu najbliższych tygodni zamontowane zostaną automatyczne defibrylatory. Do końca roku ma ich być piętnaście.
|
| Policja zatrzymała 17-letniego zabójcę |
|
Po miesiącu od popełnienia zbrodni policja zatrzymała 17-latka, który nieumyślnie zabił 43-letniego mężczyznę, a jego ciało zostawił w przydrożnym rowie. Zabójca nie będzie odpowiadał jak dorosły.
|
